
بخشی از متن:
اختلاس اموال عمومی، همزاد با تشکیل حکومت مطرح بوده و قدمتی به اندازه خود دولتها دارد. اختلاس از جمله تعدیات کارمندان و کارکنان دولت و مؤسسات و شرکتهای دولتی و یا وابسته به دولت و یا سایر مأموران به خدمات عمومی است که به اموال متعلّق به دولت یا اشخاص دیگر، صورت میگیرد و همواره به عنوان تهدیدی جدی علیه دولت و ملّت قلمداد میگردد.
در تحقیق حاضر به بررسی ارکان جرم اختلاس در قانون ایران و برخی کشورهای دیگر در سه مبحث پرداخته شده است؛ مبحث اوّل درباره رکن قانونی جرم اختلاس میباشد و مبحث دوم و سوم اختصاص به رکن مادی و معنوی این جرم دارد.
از نکات قابل توجه در این مقاله علاوه بر اثبات این مطلب که معیار تحقق جرم اختلاس تصاحب و برخورد مالکانه کردن با مال میباشد، میتوان دایره این جرم را به اموال بانکهای خصوصی، شرکتهای سهامی غیر دولتی، احزاب، سندیکاها و نیز به اموال غیر منقول، تعمیم داد.
واژگان کلیدی: اختلاس
مقدمه
طبیعت، بخش عظیمی از سرمایه ها و اموال موجود در یک کشور در اختیار کارکنان دولت قرار میگیرد؛ این دسته از اموال و سرمایهها را خطرات زیادی مورد تهدید قرار میدهد و همواره احتمال میرود که اموال دولت یا اموال اشخاص که به حسب وظیفه به کارمند دولت سپرده شده است، به نوعی مورد استفاده غیر قانونی واقع شود و برخلاف هدف مورد نظر، از آن بهرهبرداری شخصی شود و یا این که آن را به نفع خود یا دیگری تصاحب نماید.
به منظور جلوگیری از سوء استفادههای کارمندان دولت از سرمایه و اموال موجود در اختیار آنها و تضمین هر چه بیشتر منافع دولت و ملّت، قانونگذار در صدد حمایت کیفری از این دسته از اموال و سرمایهها بر آمده است و کسانی را که متولی امور اجتماعی بوده و امکانات و داراییهای عمومی در اختیار آنهاست از دخل و تصرف برخلاف موازین قانونی و استفاده شخصی یا تصاحب آنها به نفع خود یا دیگری ممنوع کرده است. این حمایت کیفری تحت عناوین مختلفی در قانون آمده است که از جمله مهمترین آنها «جرم اختلاس» میباشد.
اختلاس امروزه برای اداره جامعه و سامان بخشیدن به روابط اجتماعی و بهرهمندی مردم از مواهب و نعمات موجود در عبارتست از: «تصاحب همراه با سوء نیّت اموال دولت یا اشخاص توسط مستخدم دولت که به حکم وظیفه در اختیار وی قرار داشته است به نفع خود یا دیگری».
به هر حال یکی از بارزترین مشکلات و معضلات جهان بالاخص کشورهای جهان سوم و کشورهای در حال توسعه، تخلفات و جرایم کارکنان دولت و سوء استفادههای مالی آنها از اموال سپرده شده به آنها میباشد.
علی رغم تشدید مجازات مرتکبین جرم اختلاس، ارتکاب این جرم در سطح وسیعی همچنان ادامه دارد. اختلاسها بخصوص توسط کارمندان بلند پایه، اهمیت قضیه را دوچندان میکند.
در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که همانند قوانین اساسی سایر کشورها، در آن نمادیترین و مهمترین مطالب بیان گردیده، در اصل 49 دولت را موظف کرده است تا ثروتهای ناشی از اختلاس را گرفته و حسب مورد به بیت المال یا صاحب حق برگرداند. با این مقدمه به بررسی ارکان جرم اختلاس پرداخته میشود

بخشی از متن:
مقدمه
یکی از مهم ترین مسائلی که تمامی کشور های جهان با آن روبرو هستند و مورد توجه بسیاری از دانشمندان و کارشناسان بوده و می باشد مسأله تعلیم و تربیت افراد است و به زعم بسیاری از متخصصان مهم ترین و دشوارترین مسأله مبتلا به انسان تعلیم و تربیت اوست.
با گذشت زمان و شکل گیری و دگرگونی نظام های سیاسی، به آموزش و پرورش بیش از پیش توجه شد و با توسعه و تنوع نیاز های انسان و بهره مندی انسان از مهارت ها و توانایی های فراوان آموزش و پرورش بعنوان وسیله ای برای رسیدن به پیشرفت رفاه و سعادت بشر عنوان گردید. آموزش و پرورش بعنوان موثر ترین عامل پیشرفت جوامع امروزی است. از این رو بررسی و توجه به مسائل مهم ترین و موثر ترین عامل پیشرفت جامعه می تواند ما را در رسیدن به آرمانهایمان یاری نماید.
در تعلیم و تربیت مسائل متعددی وجود دارد که هریک می تواند منشأ بروز دگرگونی های وسیعی در اجتماع باشد.
فهرست مطالب
مقدمه مسائل بنیادی مسائل معلمین مسائل اجرایی حلقه مفقوده ارزیابی و تحقیق شهرگرایی بالا بودن هزینه سرانه آموزش و پرورش گران باری اولیه جوانی جمعیت وسعت احتیاجات و قلّت منابع بی ثباتی دولت ها کمبود اطلاعات و آمار ناهماهنگی و گسیختگی برنامه ریزی راهکارهای پیشنهادی منابع

بخشی از متن:
مقاله ترجمه شده رشته مدیریت با عنوان مدیریت ریسک: مقاله انگلیسی 7 صفحه و ترجمه ان 13 صفحه می باشد.
The effectiveness of risk management program on
pediatric nurses’ medication error
Nahid Dehghan-Nayeri1, Fariba Bayat2, Tahmineh Salehi3, Soghrat Faghihzadeh4
Abstract
Background: Medication therapy is one of the most complex and high-risk clinical processes that nurses deal with. Medication
error is the most common type of error that brings about damage and death to patients, especially pediatric ones. However, these
errors are preventable. Identifying and preventing undesirable events leading to medication errors are the main risk management
activities. The aim of this study was to investigate the effectiveness of a risk management program on the pediatric nurses’
medication error rate.
Materials and Methods: This study is a quasi-experimental one with a comparison group. In this study, 200 nurses were
recruited from two main pediatric hospitals in Tehran. In the experimental hospital, we applied the risk management program
for a period of 6 months. Nurses of the control hospital did the hospital routine schedule. A pre- and post-test was performed
to measure the frequency of the medication error events. SPSS software, t-test, and regression analysis were used for data
analysis.
Results: After the intervention, the medication error rate of nurses at the experimental hospital was significantly lower (P < 0.001)
and the error-reporting rate was higher (P < 0.007) compared to before the intervention and also in comparison to the nurses of
the control hospital.
Conclusions: Based on the results of this study and taking into account the high-risk nature of the medical environment, applying
the quality-control programs such as risk management can effectively prevent the occurrence of the hospital undesirable events.
Nursing mangers can reduce the medication error rate by applying risk management programs. However, this program cannot
succeed without nurses’ cooperation.
Key words: Iran, medication error, nurse, risk management, self-report
موضوع مقاله:
«برنامه مدیریت ریسک (خطر) دربارهی تجویز اشتباهی داروی مربوط به امراض کودکان پرورشگاهی»
خلاصه متن:
زمینه: تجویز دارو یک فرایند وابسته به بیمار و پیچیده است. بیش از همه خطری بزرگ و با پرستار هم سر و کار دارد. خطای تجویزی دارو بیشتر یک نوع رایج خطاست در پذیرش بیمار که موجب آسیب رساندن و مرگ و میر میشود. به ویژه مربوط به امراض کودکان، هر چند که اشتباهی قابل جلوگیری است. مدیریت ریسک (خطر) تجویز اشتباهی دارو فعالیت عمده و اتفاقی نامطلوب، قابل پیشبینی و پیشگیری است. نتیجهی این تحقیقات تأثیرات برنامه در مدیریت «ریسک» دربارهی تجویز اشتباهی داروی مربوط به امراض کـودکـان و مطالعه روی موش صحرایی است.